Cultuur en nieuwe architectuur rondom Rotterdam

Vanuit het Gentse vertrekken we richting Voorlinden. Nog voor het museum open gaat bezoeken we de installaties van Manders in de tuinen rond het museum.

Nadien volgt een geleid bezoek aan de tentoonstelling ‘Mindstudy’

Na een snelle hap bezoeken we in de namiddag de tentoonstelling Iris van Herpen ‘Sclupting the senses’ in de Kunsthal Rotterdam.

Het gezamenlijke avondmaal gebruiken we vlakbij ons hotel.

Tentoonstelling “Mindstudy”, werk van Mark Manders in Museum Voorlinden.

Nederlander Mark Manders (°1968) creëert vanuit zijn atelier in Ronse een veelzijdig oeuvre van sculpturen, schilderijen, installaties, tekeningen, publicaties en grafisch werk. Zijn werk balanceert  tussen het vertrouwde en het vervreemde. Zij dwingen je beter te kijken: wat zie je eigenlijk?

In Voorlinden bouwt hij een huiskamer, badkamer, fabrieken en atelierruimtes – en daarvoor gaat de inrichting van het museum flink op de schop. Hij start al buiten op het landgoed en verlegt binnen de ingang naar zijn tentoonstelling. Daar ontvouwt hij een wereld van bevroren gedachten en stilgelegde momenten. Mark Manders nodigt je uit hem te volgen door de ruimten van zijn denken.

Misschien passeerde je al de permanente fontein “ Two immovable heads” van Mark Manders sinds 2017 op het Rokin in Amsterdam.

Speciaal voor Voorlinden creëert Mark Manders (1968) een totaalervaring, één op de grenzen van sculptuur, tijd, taal en identiteit.

Hij nodigt je uit om zijn introspectieve wereld binnen te treden, vol gematerialiseerde gedachten en gevoelens, en stil te staan bij de relatie tussen object, constructie en betekenis. Veel sculpturen doen denken aan archeologische vondsten, andere aan modernisme en 20ste-eeuws design, maar er zit altijd iets ongrijpbaars in. Zijn stille, vaak fragmentarische figuren en poëtische objecten vormen zorgvuldig opgebouwde scènes, waardoor het voelt alsof je het brein van de kunstenaar binnenstapt.

Rotterdam Kunsthal - Iris van Herpen

Met “Sculpting the Senses” belicht Kunsthal Rotterdam werk van de Nederlandse Iris van Herpen (°1984), één van de meest avant-gardistische couturiers van haar generatie die met haar creaties de wereld veroverde. Daarvoor doet ze onderzoek naar verschillende materialen en technieken en gaat ze samenwerkingen aan met andere kunstenaars: met choreografen en dansers, beeldende kunstenaars, architecten, hoedenmakers, filmmakers, zangers, … .

Vorig jaar tijdens de Paris Haute Couture Week, zei van Herpen : „Al lang streef ik ernaar om in mijn werk het perspectief van de mensen te verruimen over hoe mode en kunst symbiotisch kunnen zijn.” Ze vergelijkt haar favoriete werkwijze van moulage, d.i. het direct draperen op een paspop, vergelijkt met beeldhouwen. „Ook al noemen we de ene praktijk ‘Haute Couture’ en de andere ‘kunst,’ voor mij vormen ze één universum.”

In de tentoonstelling komen mode, hedendaagse kunst, design en wetenschap samen en gaan de haute couture stukken van Iris van Herpen in dialoog met hedendaagse werken van andere kunstenaars w.o. Wim Delvoye.

Rotterdam Kunstmuseum Fenix

Fenix is het eerste museum ter wereld dat verhalen van migratie vertelt aan de hand van kunstwerken. Verhalen van liefde en van afscheid, van terugkeer naar huis of vertrek op zoek naar een nieuw thuis. Hier verbinden kunstenaars hun werk aan thema’s als geluk, thuis, vlucht en grens.

Naast grote objecten en installaties zijn er ook foto's en schilderijen te zien. Zo is er werk te zien van Willem de Kooning, geboren in Rotterdam, die in 1926 als verstekeling naar New York vertrok. Zijn migratieverhaal weerspiegelt de thematiek van het museum.

Het museum huist in een voormalige havenloods. Daar waar het leven van miljoenen mannen, vrouwen en kinderen een wending nam. De Tornado is de blikvanger van Fenix, gemaakt van roestvrijstaal is het de nieuwste toevoeging aan de Rotterdamse skyline. De Tornado is ontworpen door Ma Yansong van het Chinese MAD Architects en staat in het hart van het museumgebouw. Het is een dubbele helix die zich tot op het dak van het gebouw ontrolt. Van hieruit zie je uit over de kades waar ooit miljoenen mensen per schip vertrokken. En waar evenveel mensen aankwamen.

Delfshaven – Historisch verkenning en daktuin

Het is zowat 400 jaar geleden (1620) dat de ‘Pilgrim’ vanuit Delfshaven naar Amerika vertrokken. Deze historische gebeurtenis bezorgde Delfshaven een plekje in de geschiedenisboeken.

Maar dat is niet het enige dat Delfshaven bijzonder maakt. In 1577 wordt zeevaarder Piet Hein hier geboren, later bekend door de verovering van de zogenaamde Spaanse Zilvervloot in 1628. In het Lloydkwartier, een buurt in het oude havengebied van Delfshaven, werd de verhandelde handelswaar verkregen door in Suriname en de Nederlandse Antillen slaven te verkopen. Om dit slavernijverleden te herdenken werd hier 2013 een monument onthuld.

Sinds juni 2023 jaar ligt de Halve Maen, een getrouwe replica van het bekende 17^e eeuwse zeilschip, in de Achterhaven van Delfshaven. Een prachtig stoer en levensecht zeilschip net zoals de Mayflower, het schip waarmee de Pilgrims de oceaan naar Amerika trotseerden. Aan boord zie je de verhalen van de ontdekkingsreizigers tot leven komen.

Rotterdam - Het Dakpark

Het Dakpark is een langgerekt, smal park in Rotterdam-West, op 9m hoogte aangelegd waar vroeger een oude havenspoorlijn lag, nu omgebouwd tot een winkelboulevard. Het park is ongeveer 85 m breed en heeft een aantal bijzondere plekken: een restaurant, met nabij een mediterrane tuin, een aflopende waterpartij met fonteinen, een speeltuin en een buurttuin. Er worden zelfs kippen gehouden en er is een bijenclub!

De betrokkenheid en inbreng van de bewoners zijn van groot belang geweest bij de totstandkoming van het park. De eigenaar, het Havenbedrijf wou bedrijfsruimtes, de wijkbewoners een park. De gekozen oplossing is even simpel als elegant: winkels op de begane grond en een park op het dak.

Beneden een functionele winkelstrip, maar boven op het dak, is daar niets van te merken. Het gebouw is verdwenen, de architectuur is publieke ruimte geworden. Het Dakpark is één van de grootste dakparken van Europa.

Depot Rotterdam – Depot van Museum Boijmans van Beuningen

Dit publiek toegankelijke kunstdepot uit 2021, ontworpen door architectenbureau MVRDV, was  uniek in de wereld (recentelijk opende het V&A Londen ook een soortgelijk depot). Het reikt met zijn 39,5m zo hoog als de museumtoren van het ernaast gelegen Museum Boijmans Van Beuningen. Naast de ronde vorm van het gebouw is de spiegelgevel het meest opvallend. Deze gevel bestaat uit 6.609 m² glas, verdeeld in 1.664 spiegelpanelen. Daardoor is het gebouw transparant en gaat het depot op in zijn omgeving.

Nergens ter wereld bestaat een dergelijk werkgebouw, waar naast het openbaar maken van de museumcollectie, een blik achter de schermen van het museumwerk wordt gegeven, waar ook private collecties en bedrijfscollecties worden bewaard. Het Depot is een Gesamtkunstwerk; het gebouw en de inrichting van de buitenruimte maken het tot een nieuw Rotterdams icoon.

Dwalend door het gebouw kijk je via grote ramen binnen in de depots, zie je restauratoren aan het werk en zie je hoe kunstwerken worden klaargemaakt en ingepakt om op transport te gaan. Of juist worden uitgepakt, terug van een tentoonstelling.

Het Depot van Museum Boijmans Van Beuningen bewaart en verzorgt de gehele kunstcollectie. In het Depot zijn 14 klimaat gecontroleerde compartimenten ingericht met rekken, stellingen en kasten voor alle verschillende kunstwerken. Je ziet er alles bij elkaar, op basis van klimatologische vereisten gegroepeerd en niet volgens kunststroming of tijd. Er zijn depots voor schilderijen, metalen, voor organische en niet-organische materialen, zwartwit- en kleurenfotografie. In de depotruimtes worden luchtvochtigheid en temperatuur stabiel gehouden. Vanaf de omloop, de trappen en de lift kun je de kunstwerken van allerlei standpunten bekijken.

Het gezamenlijke avondmaal gebruiken we vlakbij ons hotel.

Portlantis haven -  Bezoekerscentrum en rondrit

Op een stuk opgespoten land van de Maasvlakte verrijst Portlantis, een nieuw state-of-the-art ervaringscentrum waar bezoekers de haven ontdekken als nooit tevoren.

Met 3.500 m² verdeeld over 5 verdiepingen, is Portlantis een unieke, inspirerende en interactieve expositie- en ontmoetingsplek midden in de haven. Hier ontdek en beleef je de complexe en dynamische wereld van de grootste en modernste haven van Europa en krijg je inzicht in de betekenis van de haven voor de maatschappij, de economie, de leefomgeving. Het toont welke innovaties en spannende ontwikkelingen er zijn. Grote veranderingen zoals energietransitie en digitalisering worden aantrekkelijk en begrijpelijk toegelicht. 

Portlantis biedt ruimte voor een permanente expositie over meerdere verdiepingen, vergader-faciliteiten, een shop en horeca. Vanaf het grote panoramadeck heb je rondom uitzicht op de havenactiviteiten en kijk je uit over zee. Het gebouw krijgt een eigen windmolen en zonnepanelen en direct rondom het gebouw worden looppaden, wegen, parkeerplaatsen, een evenementenplein en een buitentribune aangelegd. 

Voor de lunch begeven we ons naar de Vestingstad Brielle  Watergeuzen 1572. Waar Alva zijn bril verloor….

Sommigen onder ons kennen nog het strijdlied: 'In naam van Oranje doe open de poort....' de watergeus ligt aan wal'. Het lied gaat over de verovering van Brielle op de Spanjaarden op 1 april 1572 tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Zo werd Brielle de eerste stad waar de Spanjaarden niet langer de dienst uitmaakten. Op 1 april 1572 verloor de Spaanse hertog Alva zijn Bril (Brielle)…

Tot halverwege de vorige eeuw stond de haven van Brielle in open verbinding met de zee. De stedelingen hadden dan ook regelmatig natte voeten of ondergelopen woningen. Door aanleg van de Brielse Maasdam hebben eb en vloed geen vrije toegang meer tot de stad sinds 1950. Overigens, dankzij die dam, ontsnapte Brielle aan de Watersnoodramp op 1 februari 1953.

Het stadje ademt een rustige en serene authenticiteit uit.