Parijs: diverse aspecten van de stad en omgeving

La Cité- Jardins de Suresnes (nabij Nanterre) en Amerikaans kerkhof

De tuinwijk Suresnes werd gebouwd tussen 1921 en 1956 en is een van de vijftien tuinwijken van het Openbaar Ministerie voor Betaalbare Huisvesting in het departement Seine (OPHBMS). Het is een van de meest volmaakte op het gebied van decoratie en uitrusting.

Alexandre Maistrasse werd aangesteld als architect en stedenbouwkundige voor dit project: hij ontwierp een indeling voor de gebouwen die rekening hield met de hiërarchie van de verkeersroutes en het zonlicht tussen de vier verdiepingen tellende gebouwen en paviljoens. De tuinstad Suresnes moet plaats bieden aan 8.000 tot 10.000 mensen van alle leeftijden en uit alle categorieën werknemers: van handarbeiders tot voormannen, van vrije beroepen tot ambtenaren. Ze moeten kunnen rekenen op voorbeeldige hygiënische en comfortabele omstandigheden: vanaf de eerste gebouwen, die in 1921 werden opgeleverd, beschikten de accommodaties over elektriciteit, verwarming via een kachel, aansluiting op het riool, stromend water met een wastafel en een toilet. In appartementen met verbeterd comfort zal snel de douche verschijnen, en daarna het bad.

De tuinstad Suresnes werd eind 20e eeuw gerenoveerd, zowel wat betreft de openbare ruimte als de buitenkant van de gebouwen en de woningen. Tegenwoordig is het een bijzonder erfgoed en kreeg het in 2018 het predicaat Regionaal Erfgoed van Belang .

Amerikaanse begraafplaats in Suresnes

De begraafplaats is ruim 3 hectare groot en heeft 1.541 Amerikaanse doden uit de Eerste Wereldoorlog en 24 onbekende Amerikaanse soldaten uit de Tweede Wereldoorlog. Op de muren van de kapel zijn de namen van 974 vermiste soldaten ingeschreven

De herdenkingskapel is vergroot door de toevoeging van twee loggias die gewijd zijn aan de doden van beide Wereldoorlogen. In de ruimtes aan het einde van de loggias zijn witte marmeren figuren te zien die symbool staan voor de omgekomen soldaten in beide oorlogen.

Het oord is een plaats van bezinning en rust. Zoals steeds wonderwel onderhouden door Amerikanen of aangestelde Franse burgers.

Château de Monte Cristo: Verblijfplaats van Alexandre Dumas

Op het hoogtepunt van zijn roem, in 1844, na het succes van De Drie Musketiers en De Graaf van Monte Cristo, die achtereenvolgens als feuilleton in de pers waren verschenen, zocht Alexandre Dumas een plek ver weg van de onophoudelijke drukte van de stad, op een plek waar hij voldoende rust en stilte kon vinden om te werken en uitgevers van zijn manuscripten te voorzien. Dumas woonde toen in Saint-Germain-en-Laye. Verleid door het landschap van de oevers van de Seine, koos hij een heuvel op de hellingen van Port-Marly om zijn huis te bouwen. Hij huurde een architect in, en niet in de laatste plaats Hippolyte Durand, om zijn droom te verwezenlijken. Hij wilde een renaissancekasteel tegenover een gotisch kasteel, omgeven door water. Het park moest in Engelse stijl worden aangelegd en versierd met grotten, rotspartijen en watervallen... Dumas gaf zijn instructies en zijn landgoed werd naar zijn wensen ontworpen. Op 25 juli 1847 vierde de schrijver zijn housewarmingparty in aanwezigheid van een menigte vrienden, bewonderaars en nieuwsgierige omstanders...

Het Château de Monte-Cristo is een charmante residentie met volledig gebeeldhouwde gevels. Geschiedenis, natuur en de ziel van de schrijver zijn alomtegenwoordig: bloemmotieven, engelen, muziekinstrumenten en wapens staan zij aan zij met diverse vreemde dieren. Boven elk raam op de begane grond liet Alexandre Dumas een portret van een toneelschrijver uit elk tijdperk plaatsen. Op de ereplaats, boven de toegangsdeur, lijkt Alexandre Dumas zelf zijn gasten te verwelkomen. Op het fronton zijn de wapenschilden van zijn voorouders te zien, evenals zijn persoonlijke motto "  Ik heb lief wie mij liefheeft ". Ten slotte zijn de pinakels bovenop de twee torentjes van het kasteel versierd met de verweven initialen van de schrijver.

Maisons Lafitte:

Het kasteel van Maisons in Maisons-Lafitte ligt aan de Seine, vlak bij het bos van Saint-Germain-en-Laye. Is gebouwd tussen1640 en 1650 door de architect François Mansart voor René de Longueil, minister van financiën onder Lodewijk XIV. Het kasteel is een ware getuige van de geschiedenis van Frankrijk; is in bezit geweest van prominente persoonlijkheden, zoals de graaf van Artois- broer van Lodewijk XVI-, en heeft prinsen, keizers, maarschalken en gerenommeerde schrijvers ondergebracht.

Dit prachtige bouwwerk, een harmonieuze combinatie van classicisme en barok, is een mooi voorbeeld van Franse classicistische bouwstijl uit de 17e eeuw

Het kasteel deed dienst als decor voor de film “Dangerous liaisons”

Avondmaal en overnachting.

Hotel de Soubise

In het hart van de wijk Marais bevindt zich een privé herenhuis en zijn verborgen tuin, waar het Nationaal Archief is gevestigd en een gratis museum dat voor iedereen toegankelijk is. Een uitgelezen kans om de sublieme architectuur van Hôtel de Soubise te bewonderen!

Met zijn prachtige tuin, verborgen voor de omwonenden, verwelkomt het hotel u voor een ongelooflijke duik in het hart van de Franse geschiedenis, in zijn museum, om de vele geschriften en media te ontdekken die de afgelopen eeuwen hebben gekenmerkt.

De illustere familie De Guise kocht het hotel in 1553 en renoveerde het actief. In maart 1700 kochten François de Rohan-Soubise en zijn vrouw het hotel en gaven hun architect, Pierre-Alexis Delamair, de opdracht het te moderniseren. Door de eeuwen heen veranderde het hotel van eigenaar en ontving het prinsen en prinsessen in een decor dat tot de meest representatieve van de rococokunst behoort. Het Hôtel de Rohan, het naburige gebouw, heeft geprofiteerd van dezelfde zorg en wordt momenteel gerenoveerd.

Het museum herbergt onbetaalbare historische documenten, zoals de grondwet van de Vijfde Republiek met zijn zegel, de laatste brief van Marie-Antoinette of Robespierre en vele andere documenten op dragers die de tijd hebben overleefd, waaronder papyrus uit 625 na Christus. Er worden ook een aantal tijdelijke tentoonstellingen aangeboden voor nieuwsgierigen die behoefte hebben aan de kennis die in het Nationaal Archief is opgeslagen.

Wandeling in het 16^de arr.  Met bezoek aan Villa La Roche van Le Corbusier

Dit icoon van modern erfgoed, de eerste uiting van purisme in architectuur, staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO sinds 2016.

In het 16e arrondissement van Parijs staat een architectonische schat: het Maison La Roche, de vrucht van de innovatieve geest van Le Corbusier en Pierre Jeanneret in de jaren 1920. Als pionier van architecturaal purisme herdefinieerde deze gedurfde woning de regels van de moderne architectuur.

Door het gebruik van nieuwe bouwmaterialen zoals gewapend beton kon Le Corbusier voor het eerst de vijf punten voor een nieuwe architectuur implementeren , die in 1927 waren opgesteld: de vrije gevel, het vrije plattegrond, de lange ramen, de daktuin en de pilotis.

Volgens de wens van zijn mecenas, Raoul La Roche, bankier en verzamelaar van moderne kunst, is het huis verdeeld in twee delen: de galerie waar zijn schilderijencollectie te zien was en zijn privé-appartementen. 

Tijdens een wandeling door het hart van het 16de arrondissement kunt u ook een van de vroegste Art Nouveau symbolen van Parijs tegenkomen. Op 14 rue Fontaine staat een gebouw dat anders is dan alle andere, in schril contrast met de andere gebouwen in de straat. We hebben het natuurlijk over het Castel Béranger, het art nouveau-symbool van het 16e arrondissement  Het werd gebouwd in het laatste decennium van de 19e eeuw en was een van de eerste gebouwen in Parijs in de Art Nouveau-stijl.

Poissy: Villa Savoye

Villa Savoye werd in opdracht van Pierre en Eugénie Savoye door de avant-garde architect Le Corbusier gebouwd en is nog steeds een icoon van de Moderne Beweging.

Sinds 2016 staat het op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Chateau de Villers- Cotterêts - Cité internationale de la langue française

Gewijd aan de Franse taal en Franstalige culturen

Het enorme glazen dak van de Jeu de Paume-baan is een architectonische, technische en esthetische uitdaging

De permanente tentoonstelling vindt u op de eerste verdieping van de koninklijke residentie. Het bestaat uit vijftien kamers, verdeeld in drie secties , en een introductiekamer over het kasteel en het grondgebied.

Zodra u de koninklijke trap beklimt, wordt u ondergedompeld in het weelderige verleden van het kasteel, dankzij de gebeeldhouwde renaissanceversieringen met koninklijke emblemen.